Het beeld van de Zuidwestelijke Delta wordt herschreven. Boerenbedrijven worden groter, de energietransitie zichtbaarder, de toeristen talrijker en de dorpen leger. Het land wordt heringericht en water krijgt vele betekenissen. Een nieuwe symbiose tussen gebruikers en de bestaande ruimte tekent zich af. Dit foto essay verhaalt van schoonheid, van oude zekerheden die verdwijnen en een nieuwe werkelijkheid die daarvoor in de plaats is gekomen.
Eeuwenlang was de Zeeuwse archipel een zinnebeeldende balans van socio-, agro- en biodiversiteit. Altijd onder de eeuwige dreiging van de grillen van het water, dat wel.
Het gespierde landschap
De ingrijpende Deltawerken na de stormvloed van 1953 hebben, in ruil voor veiligheid, met harde grenzen de natuurlijke balans moedwillig doorbroken. De binnenwateren sloegen dood achter trotse hoge dijken. Onder invloed van ingenieurskunst en nieuwe natuur werd voortdurend gesleuteld aan het landschap. De optelling van veranderingen zorgen voor een gespierde landschappelijkheid waarin de dijken, dammen, torenhoge windturbines, machtige sluizen en de uitgestrektheid van het water een indrukwekkend samenspel vormen.
Patronen van verandering
De zuidwestelijke delta heeft lang de illusie van een vitale landelijke regio in stand weten te houden. Maar hier en daar vertonen zich de barsten, als een trage ramp die zich in Zeeland voltrekt. Door een combinatie van dienstbaarheid, ingetogenheid en verdeeldheid kan de regio niet of nauwelijks weerstand bieden aan de destructieve patronen die zich sluipenderwijs in Zeeland aftekenen. Toenemend toerisme, de aanleg van energievoorzieningen en economische veranderingen trekken sporen door de delta. Ze laten ruimte voor een gevoel van vluchtige dreiging of permanente tijdelijkheid. De innige band tussen de dorpskernen en de omliggende landerijen, de opbrengst van noeste arbeid en de ervaring van een goddelijke voorzienigheid die eeuwenlang hun zegen gaven aan het Zeeuwse bestaan staat op losse schroeven. Er komt een nieuwe werkelijkheid voor in de plaats.
Grootsheid en pracht
De oude landelijke werkelijkheid en de nieuwe dynamiek die zijn plek vindt in de natuurlijke ruimte vormen een twee-eenheid. Onder hoge luchten verandert het landschap, de kleuren en het gebruik gestaag met het ritme van de dagen en de opeenvolging van de seizoenen. Het eeuwige verbond tussen land en zee toont hier zijn grootsheid en pracht.
